Deel 1
Geachte dames en heren, beste klanten, vrienden en kennissen,
aangezien ik dagelijks met heel veel mensen spreek, is er de afgelopen maanden iets steeds duidelijker naar voren gekomen. Velen voelen zich de laatste tijd futloos, overbelast, depressief en getroebleerd door conflicten om hen heen. Ze ervaren een innerlijke leegte en worden hierdoor overspoeld. Dat is althans mijn ervaring aan de telefoon.
Een trouwe klant (84 jaar) zei een paar dagen geleden tijdens een zeer persoonlijk gesprek letterlijk tegen mij: „Meneer Dietrich, ik heb niet geleefd, en sinds mijn kindertijd ben ik elke dag een beetje meer gestorven. Ik heb gewoon niet gedaan wat ik echt graag had willen doen.“
Ik was diep geraakt. Omdat we al vaak met elkaar hebben gesproken – hij is een gepensioneerd natuurkundige – vroeg ik hem of hij samen met mij een oefening aan de telefoon wilde doen. Hij zei ja. Dus begon ik: „Stel u voor dat u, net als ieder mens, een onvoorstelbare
gave. Houd alstublieft samen met mij de volgende twee woorden in uw gevoel vast. Voel deze twee woorden zo diep als u maar kunt. Samen met mij, minstens 30 seconden lang. Voelen, voelen, voelen!
- Ik leef! -
Hij deed mee. Na ongeveer 35 seconden zei ik tegen hem: „De ether heeft alles opgenomen en een hoger scheppingsveld begint nu te reageren. Er komen ideeën in je bewustzijn op en er gebeurt iets nieuws om je heen.“ Hij zei er verder niets meer over. We namen afscheid. Een dag later belde hij me op en zei: „Ik heb gisteravond ruim een uur lang intensief deze twee woorden diep gevoeld. Het gaat goed met me en ik had vannacht een nieuw idee. Aan zoiets had ik nog nooit gedacht. Het is prachtig. Hij zei tegen me dat hij de precieze symmetrie van oorzaak en gevolg had ervaren.” Oké, dacht ik, zo drukt een natuurkundige het uit...
Hij wenste niet wat hij zich had voorgesteld. Hij voelde het woord ‘leven’. Het woord ‘leven’ is op deze manier perfect om met de schepping te communiceren. Dan komt er meestal iets heel anders naar voren dan je je had voorgesteld. De schepping kent de weg van ieder individu. Leeft u het leven dat u graag wilt leiden? Het zou prachtig zijn als dit korte verhaal uw ziel raakt.
Ik ben heel blij met mijn natuurkundige! Eens kijken wat hij over 4-5 weken te melden heeft.
Hubert Maria Dietrich
Geachte dames en heren, beste klanten, vrienden en kennissen,
velen waren geraakt door de laatste nieuwsbrief en vroegen vaak hoe het nu met de natuurkundige gaat? Nu kan ik antwoorden: hij heeft weer gebeld. Het gaat goed met hem en hij wilde mij zijn essentie meedelen. Hij zei tegen mij: „U heeft een pen en een stuk papier nodig.“ En hij begon te vertellen.
„In elk leven blijft er altijd iets of veel ongeleefd. Dat is nu eenmaal zo. Alleen als een onbeleefd leven in je hart wil ‘leven’, dan is dat als een voortdurende rouwgast. Het werkt als een trauma, wat leidt tot een beperking van wat er beleefbaar is. Het dwingt ons om levend te worden. Mijn vrouw en ik zijn in onze relatie al 55 jaar lang elke dag een beetje verder van elkaar verwijderd geraakt. Ik kon dit gevoel in mij nauwelijks verdragen. Dit heeft mij uit vele gebieden van het mogelijke, het leefbare, verdreven. Het trauma van deze menselijke vervreemding leidde tot veel beperkingen bij ons beiden. We hebben ons niet zo ontwikkeld als we hadden kunnen doen. Zij is helaas enige tijd geleden overleden.
Sinds ik elke dag minstens 2 x 20 minuten de twee woorden –Ik leef– heel diep voel, begin ik te zoeken naar de sporen van het ongeleefde in mij. Die uiten zich in dromen en verlangens. Ze liggen begraven onder het puin van pijn, angst en schaamte. Mijn ervaring
is dat het helpt om met andere mensen van gedachten te wisselen. Er is een beetje moed voor nodig en kleine stapjes. Iedereen zou ermee moeten beginnen als hij of zij daar behoefte aan voelt. En ik heb nog heel veel plannen.
Nog een paar woorden over uw ethertheorie, meneer Dietrich. De heer Nikolai Kozyrev, een Russische wetenschapper, beschrijft torsievelden als een verschijningsvorm van de ether. Ze spelen een doorslaggevende rol voor alles wat bestaat.
Lees dat zeker eens. Dat is heel interessant. Ik dank u, meneer Dietrich, voor de verrijkende uitwisseling met u.“
Ook ik dank u, beste heer natuurkundige. De ether vertegenwoordigt voor mij de verbinding via biljoenen en meer etherdeeltjes met alles wat bestaat.
Door het delen van gemeenschappelijke waarden en aandacht voel ik me sterk met u verbonden.
In die zin
Hubert Maria Dietrich